W dniach 12-17 lipca 2026 roku w Montrealu (Quebec, Kanada) odbyła się międzynarodowa konferencja geochemiczna Goldschmidt 2026 organizowana przez Geochemical Society (GS) i European Association of Geochemistry (EAG).
Jest to najważniejsze na świecie spotkanie poświęcone wymianie idei naukowych z zakresu geochemii. Prezentacje obejmują szeroki zakres tematyczny – od procesów formowania się Ziemi, poprzez jej ewolucję do obserwowanych obecnie zmian klimatycznych i problemu zanieczyszczeń środowiska.
Troje pracowników Instytutu: prof. dr hab. inż. Monika A. Kusiak, dr inż. Paulina Zieja i dr Daniel Dunkley wzięło udział w posiedzeniach. M.A. Kusiak, w ramach grantu NCN OPUS ”Invisible daughters: survival of Pb in minerals”, a P. Zieja w ramach grantu NCN MINIATURA „Nanostructures of metamorphic monazite as indicators of reliable U-Th-Pb geochronology.”
Obie prezentacje dotyczyły nanostruktury cyrkonu i monacytu, minerałów, które mają kluczowe znaczenie dla geochronologii. Zarówno w cyrkonie, jak i w monacycie radiogeniczny ołów, powstający w wyniku rozpadu promieniotwórczego uranu i toru, ulega redystrybucji i może tworzyć nanostruktury, m.in. nanosfery metalicznego ołowiu i nanoinkluzje tlenków ołowiu. Widoczny w nanoskali proces mobilizacji ołowiu w tych minerałach może zmniejszać dokładność izotopowego datowania skał.
D. Dunkley mówił o historycznych badaniach na Labradorze „Odell in the Torngats, 1931: charnockites of Mount Razorback and the Nachvak Gneiss” i wynikach badań tam prowadzonych przez zespół z M.A. Kusiak, M. Whitehouse’ i S. Wilde od 2014 roku. Prezentacje są dostępne online przez 60 dni.
Kolejny kongres geochemiczny Goldschmidt odbędzie się w Paryżu 11-16 lipca 2027 roku, na który serdecznie zapraszamy.